YER

Hayatta bir yer bulmak ister kendine insan
Kul olduğunu unuttuğu zaman.
Yeri olduğunu fark edemediği zaman.
Kimisi delilik der buna kimisi şeytana aldanma

Aynı kapıya çıktığını bilmeksizin der delilik diyenlerin çoğu
Eğer güzel bir söz söylemek gerekirse şöyle hayatın her türlü alaveresine
Yaşanılan sevdalara
Derim ki

Bulamadım ben hayatta yerimi
Olamadım buraların insanı
Zihinlerin ötesinde bir yer var
Alsalar beni götürseler oraya

Uyamadı ayaklarım onlara
Pişmanlığım bırakmadı yakamı
Onların da ötesinde bir yer var
Alsalar beni götürseler oraya

Hazırlığım bittiğinde anca yol
Razı oldum dediğinde ben korkmam
Korkuların ötesinde bir yer var
Alsa da beni getirse yanına

Bir kafiye bozukluğudur ki içimde
Alıp başını gidiyor
Diken diken tüylerim
Dedim önceden bunları

Zorluk güç bela sevda
Anca mezara kadar
Mezarın da ötesinde bir yer var
Alsa da beni getirse yanına

Kalbim bilemedi kimi sevsin
Seni bulunca kalp kimi sevsin
Ey hayat çevirdim yüzümü senden
Kim var ki sende artık misafir'i sevsin

                                                                       Abdullah MİSAFİROĞLU

Bir önceki yazımız olan Meğer "İstanbul'muşsun" Sen başlıklı makalemizde Ayasofya, azizmahmudhüdayi ve beyazıt hakkında bilgiler verilmektedir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir